Mısırlıların kökeni, tek bir halktan değil; Afrika, Orta Doğu ve Akdeniz çevresindeki çeşitli toplulukların uzun bir süreçte kaynaşmasıyla oluşmuştur. En sade ve doğru çerçeve şu şekildedir:

1. Ana köken Afrika’dır.
Eski Mısır’ın ilk yerleşik halkları çoğunlukla Kuzeydoğu Afrika’daki Nil Vadisi topluluklarından gelmiştir. Bu topluluklar Sudan–Nil bölgesi ile Sahra’nın eski yerleşimlerinden taşınmıştır.

2. Nil Deltası’nda Yakın Doğu etkisi vardır.
Mezopotamya’dan ve Levant’tan (Filistin–Suriye hattı) gelen göçler, özellikle tarım teknikleri ve devlet yapılanmasının oluşumunda etkili olmuştur. Bu göçler genetik ve kültürel karışımı artırmıştır.

3. Libya ve Nubya ile yoğun etkileşim olmuştur.
Batıdaki Libya kabileleri ile güneydeki Nubyalılar, Mısır kültürüyle sürekli etkileşim içindeydi. Nubyalılar özellikle askerî ve kültürel anlamda önemli rol oynamış, bazı dönemlerde yönetimi dahi devralmışlardır.

4. Mısır halkı “çok bileşenli” bir toplumdur.
Binlerce yıl boyunca Mısır; Afrika, Asya ve Akdeniz arasındaki köprü olduğu için farklı etnik grupların karıştığı bir coğrafya hâline gelmiştir.

Özet:
Mısırlıların kökeni temel olarak Afrika kökenli Nil Vadisi halklarına dayanan, zamanla Yakın Doğu ve Akdeniz bölgelerinden gelen göçlerle karışarak gelişen bir yapıdır. Bu nedenle Eski Mısırlılar, tek bir ırka indirgenemeyen, çok katmanlı bir toplumdur.