“Letaifi rivayet” Osmanlı edebiyatında ve eski Türkçe metinlerde geçen bir tabirdir.
Kısaca söylemek gerekirse:

• “Letaif” kelimesi Arapça latîfe’nin çoğuludur ve “ince, zarif, nükteli sözler; hoş hikâyeler” anlamına gelir.

• “Rivayet” ise “anlatma, nakletme, aktarma” demektir.

Dolayısıyla “letaifi rivayet” ifadesi, “nükteli, latif hikâyelerin, hoş fıkraların anlatılması” anlamına gelir.
Genellikle eski meddah hikâyeleri, güldürücü ve düşündürücü kısa öyküler veya anekdotlar için kullanılır.

Mesela 19. yüzyılda yayımlanan Letâif-i Rivâyât adında, Ahmet Mithat Efendi’nin yazdığı hikâye serileri vardır. Bunlar hem halkı eğlendirmek hem de ahlaki ders vermek amacı taşır.