Edebiyatta doğal gösterge, bir durumu, duyguyu ya da olayı doğrudan açıklamak yerine doğadaki olay, nesne veya durumlar üzerinden okuyucuya hissettirme tekniğidir. Yani yazar, hisleri veya atmosferi doğrudan anlatmaz; onun yerine doğadaki öğelerden ipuçları vererek okuyucunun anlamasını sağlar.

Örnekler:

• Yağmurun şiddeti veya gökyüzünün kararması → hüzün, karamsarlık veya tehlike duygusu.

• Çiçeklerin açması → mutluluk, umut.

• Dalgalı deniz → karmaşa veya endişe.

Kısacası doğal gösterge, “doğa üzerinden duyguyu veya olayı gösterme” yöntemidir ve özellikle roman ve şiirde atmosferi kurmak için sık kullanılır.