Bozoklu Celal İsyanı, Osmanlı İmparatorluğu döneminde 16. yüzyılın sonlarına doğru meydana gelen Celali İsyanları’nın bir parçasıdır. Celali İsyanları, Osmanlı’nın Anadolu’daki sosyo-ekonomik sıkıntılarının bir sonucudur ve devletin otoritesine karşı başlatılan birçok isyan hareketine verilen genel addır. Bozoklu Celal, bu isyanlardan birinin lideriydi.

Bozoklu Celal isyanı, 1519 yılında Yozgat ve çevresinde ortaya çıkmıştır. Bozoklu Celal, aslında Osmanlı’ya karşı bir duruş sergileyen bir aşiret lideriydi ve kendi menfaatleri doğrultusunda isyanı başlattı. İsyanın temel nedenleri arasında, halkın vergi yükünün artması, tımar sistemindeki bozulmalar ve yerel yöneticilerin adaletsiz yönetimleri yer alıyordu. Özellikle Osmanlı’nın merkezî otoritesinin zayıfladığı bu dönemde, Anadolu’da toplumsal huzursuzluklar artmış, büyük toprak sahiplerinin (ağalar) ve yerel yöneticilerin halk üzerindeki baskıları isyanları tetiklemiştir.

Bozoklu Celal’in isyanı, yerel halktan büyük destek gördü ve kısa süreliğine geniş bir bölgeyi etkisi altına aldı. Ancak Osmanlı devleti, bu isyanı bastırmak için güçlü bir askeri müdahalede bulundu ve Bozoklu Celal bu mücadele sonunda yenilgiye uğradı.

Celali İsyanları, Osmanlı İmparatorluğu’nun sosyal ve ekonomik krizlerini açığa çıkaran ve uzun yıllar boyunca süren önemli bir dizi isyan hareketidir.