Ahilik, 13. yüzyılda Anadolu’da ortaya çıkan, esnaf ve zanaatkarların oluşturduğu bir sosyal ve ekonomik düzeni ifade eder. Ahilik, mesleki dayanışma, ahlaki değerler, iş ahlakı ve toplumsal yardımlaşmayı teşvik eden bir sistemdi. Aynı zamanda bir tür kardeşlik teşkilatı olarak da kabul edilir ve bu yapı, Anadolu’nun ekonomik ve sosyal gelişimine büyük katkıda bulunmuştur.