Kelime Kökeni: Farsça-bî+Arapça-irtiyâb

– Şüpheden arınmayan

– Şüphe götürmeyen

– Şüphesiz

– Kuşkusuz

Cümle içinde kullanımı: “Gerek yazılı gerekse sözlü olarak bî-irtiyâb maddeleri uygulama esasına geçeceğiz.”