Kelime Kökeni: Arapça-levm, çoğul biçimleri leiman, li’âm 

– Bayağı, alçak, adi, zelil, cimri

– Levm edilen, kötü söz söylenen kişi

Cümle içinde kullanımı: ” Le’îm zannedilen nice insanın özünde iyi, kalbinde kötülük olmadığını gördüm. “