Çünkü **sessizlik de bir iletişim biçimidir.** Hatta bazı durumlarda kelimelerden daha fazla şey anlatabilir. Bir insan konuşmadığında karşı taraf, boşluğu kendi zihniyle doldurmaya başlar. Bu yüzden sessizlik bazen çok güçlü hissedilir. * **Duyguyu yoğunlaştırır:** Öfke, kırgınlık, özlem veya hayal kırıklığı bazen anlatılmadan da hissedilir. * **Söylenemeyen şeyi hissettirir:** “Buna söyleyecek sözüm yok” demek yerine susmak, çok daha ağır bir etki bırakabilir. * **Karşı tarafı düşünmeye zorlar:** Sürekli açıklama yapmak yerine susmak, kişinin kendi davranışını sorgulamasına neden olabilir. * **Kontrol hissi verebilir:** Tartışmada hemen tepki vermemek, kişinin duygularıyla hareket etmediğini gösterebilir. * **Bazı gerçekler açıklamayla değil davranışla anlaşılır:** Birinin sana nasıl davrandığı, söylediği güzel sözlerden daha anlamlı olabilir. * **Gizem yaratır:** İnsan zihni belirsizliği sevmez. Cevapsız kalan bir soru, bazen uzun bir konuşmadan daha fazla zihnimizi meşgul eder. Örneğin biri sana kırıldığında **“Sana kızgınım”** diyebilir. Bu nettir. Ama hiçbir şey söylemeyip sadece bakışını değiştirmesi, konuşmayı kesmesi ve uzaklaşması bazen çok daha güçlü bir mesaj verir: **“Söyleyeceklerim var ama artık söylemeye değer bulmuyorum.”** Fakat sessizliğin her zaman güçlü veya olgun bir davranış olduğunu düşünmemek gerekir. **Bazen sessizlik bilgeliktir, bazen de kaçıştır.** Bir insan sakinleşmek için susuyorsa başka, karşısındakini cezalandırmak için susuyorsa bambaşkadır. Belki de en güçlü sessizlik, **söyleyecek çok şeyi olduğu halde kendini kontrol edebilen insanın sessizliğidir.**