Oluşçuluk (Process Philosophy / Process Metaphysics), gerçekliğin temelinde değişim, süreç ve oluşun bulunduğunu savunan bir felsefi görüştür. Bu anlayışa göre evrende hiçbir şey sabit değildir; her şey sürekli bir oluş hâlindedir.

Oluşçuluğun temel savları

1. Gerçeklik değişimdir.
   Varlık durağan bir “şey” değil, sürekli devinen bir süreçtir.

2. Süreklilik ve akış esastır.
   Her şey zaman içinde gelişir, dönüşür ve başka hâllere evrilir.

3. Varlık yerine süreç önemlidir.
   Oluşçuluk, klasik felsefedeki “varlık” kavramı yerine “oluş”u merkeze alır.

4. Hiçbir şey sürekli değildir.
   Sabit, değişmeyen özler yoktur; her şey geçicidir ve değişime açıktır.

5. İlişkisellik vurgulanır.
   Her varlık, diğer varlıklarla ilişkileri içinde anlam kazanır.

Oluşçuluğun en bilinen temsilcileri

• Herakleitos (her şey akar — “panta rhei”)

• Modern dönemde Alfred North Whitehead

• Henri Bergson’un bazı görüşleri de oluş felsefesi ile ilişkilendirilir.

Kısaca

Oluşçuluk, evreni sabit şeylerden çok dinamik süreçler ağı olarak görür. Değişim, dünyanın özü ve kaçınılmaz gerçekliğidir.