“Mevlânâ” kelimesi Arapça kökenlidir. “Mevlâ”; efendi, sahip, dost, koruyucu anlamına gelir. Sonuna gelen “-nâ” eki ise “bizim” demektir. Yani “Mevlânâ” → “Bizim Efendimiz” anlamına gelir.
Bu unvan özellikle Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî için kullanılmıştır. Çünkü onun ilmi, hoşgörüsü ve derin manevi yönü, çevresindekiler tarafından büyük bir saygıyla anılmasına sebep olmuştur.
Özetle:
-
Sözlük anlamı: Bizim efendimiz.
-
Kullanım amacı: Saygı unvanı.
-
Kime atfedilir: En çok Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’ye.