Hava kirliliği, atmosferdeki zararlı veya istenmeyen maddelerin varlığına ve konsantrasyonuna işaret eden bir terimdir. Bu maddeler genellikle endüstriyel faaliyetler, araç emisyonları, tarım işlemleri, evsel ısıtma ve soğutma gibi insan faaliyetlerinden kaynaklanır. Hava kirliliği genellikle insan sağlığına, bitki örtüsüne, su kaynaklarına ve çevreye zarar verir.

Hava kirliliği birçok farklı kaynaktan kaynaklanabilir. Örneğin, egzoz emisyonları, fabrika dumanları, tarım ilaçları ve evlerden yayılan kimyasallar gibi kaynaklar hava kalitesini olumsuz etkileyebilir. Hava kirliliği, kirleticilerin solunması, toprağa düşmesi veya su kaynaklarına karışması yoluyla sağlık sorunlarına, çevresel tahribata ve iklim değişikliğine katkıda bulunabilir.

Hava kirliliği çeşitli şekillerde ölçülür, kirleticilerin türüne ve kaynaklarına bağlı olarak değişebilir. Önemli kirleticiler arasında karbondioksit (CO2), azot oksitler (NOx), kükürt dioksit (SO2), partikül madde (PM), uçucu organik bileşikler (VOC’ler) ve ozon (O3) bulunmaktadır. Hava kirliliğinin azaltılması için çeşitli önlemler alınmaktadır, bunlar arasında temiz enerji kullanımı teşvik etmek, emisyon standartlarını sıkılaştırmak ve çevresel düzenlemeleri uygulamak yer almaktadır.