“Halifelik” terimi, İslam dünyasında politik ve dini otoriteyi temsil eden bir liderlik pozisyonunu ifade eder. Halife, İslam toplumunda Müslümanların lideri olarak kabul edilir. Ancak halifeliğin resmi olarak sona erdiği tarih ve nedenler tarih boyunca farklılık göstermiştir.

Osmanlı İmparatorluğu’nda halifelik, Osmanlı padişahları tarafından da üstlenilmişti. Ancak Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemlerinde, özellikle de I. Dünya Savaşı’ndan sonra, Osmanlı İmparatorluğu’nun çöküşüyle birlikte halifeliğin otoritesi zayıflamıştı.

Resmi olarak halifeliğin kaldırılması ise 3 Mart 1924 tarihinde, Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk cumhurbaşkanı olan Mustafa Kemal Atatürk tarafından ilan edilen “Halifeliğin Kaldırılması ve Hilafetin Kaldırılması Hakkında Tevhid-i Tedrisat Kanunu” ile gerçekleşti. Bu kanunla, halifelik makamı kaldırılarak Osmanlı Hanedanı sürgüne gönderildi ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasıyla İslam dünyasında halifelik kurumu sona ermiş oldu. Bu, modern Türkiye’nin laikleşme sürecinin önemli bir adımıydı.