İslam’da zekât verme konusunda belirli kriterler bulunmaktadır. Zekât, kişinin sahip olduğu belli miktardaki mal varlığının, belirli kriterlere göre belirlenen fakirlere ve ihtiyaç sahiplerine verilmesini içerir. Aile bireylerine zekât verilip verilmeyeceği ise ailedeki bireylerin durumuna bağlıdır. İslam hukukuna göre:

1. Fakirler ve Muhtaçlar: Zekât, yeterli temel ihtiyaçlarını karşılayamayan fakir ve muhtaç kişilere verilmelidir. Bunlar, temel gıda, barınma, giyim ve diğer temel ihtiyaçlarını karşılayacak imkânlardan yoksun olan kimselerdir.
2. Amil: Zekâtın toplanması ve dağıtılması işlemlerini gerçekleştiren görevlilere de zekât verilebilir. Bu kişilerin, zekâtı toplamak, saklamak, kayıt altına almak ve ihtiyaç sahiplerine dağıtmak gibi sorumlulukları bulunmaktadır.
3. Kalplerin İslam’a Isındırılması: Bazı âlimlere göre, zekâtın verilebileceği diğer bir grup da İslam’ı kabul etmeye yanaşan kimselerdir. Zekât, bu kişilere İslam’a ısınmaları ve Müslüman topluma katılmaları için bir teşvik olarak verilebilir.
4. Borçlular: Bazı durumlarda, borçları nedeniyle temel ihtiyaçlarını karşılamakta güçlük çeken kişilere de zekât verilebilir.
5. Yolcular: Yolculuk esnasında ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanan kişilere de zekât verilebilir.

Ancak zekâtın aile bireylerine doğrudan verilmesi gerekip gerekmediği, aile bireylerinin durumuna ve zekât verme niyetine bağlıdır. Aile bireyleri arasında zekât verilecek kişiler, yukarıda belirtilen kriterlere uygun olmalıdır. Öncelikle fakir ve muhtaç olan aile bireyleri zekât alabilir, ancak aile içindeki diğer bireyler de durumlarına göre zekât alabilirler. Bu konuda bir din alimi veya yerel bir din görevlisinden bilgi almak faydalı olacaktır.