Farabi, 9. yüzyıl İslam düşünürlerinden biridir. Tam adı Ebu Nasr Muhammed bin Muhammed bin Tarkhan bin Uzlag Al-Farabi’dir. 870-950 yılları arasında yaşamıştır. Farabi, Ortaçağ İslam dünyasında ve özellikle de İslam Altın Çağı’nda önemli bir figürdür.
Farabi, felsefe, mantık, müzik, siyaset ve bilim gibi birçok alanda çalışmıştır. Eserleri Arapça ve Farsça olup, özellikle Arapça eserleri daha yaygın olarak bilinir.
Farabi’nin en önemli eserleri arasında şunlar vardır:
- “El-Medeniyye” (Ahlak Üzerine)
- “El-İhsa al-Ulum” (Bilimlerin Özeti)
- “El-Makasid al-Falasifa” (Filozofların Amaçları)
- “El-Musiki al-Kabir” (Büyük Müzik)
- “El-Siyaset al-Madaniyya” (Medeni Siyaset)
- “El-Mizan al-Sarf” (Dilbilginin Ölçüsü)
- “Tahsil al-Sa’ada” (Mutluluğun Kazanılması)
Farabi, Aristoteles’in eserlerini Arap dünyasına tanıtmak ve yorumlamakla da tanınır. Ayrıca, İslam düşüncesinde Platonizm ile Aristotelesçilik arasında bir sentez oluşturmaya çalışmıştır. Onun felsefi düşünceleri Ortaçağ İslam dünyası ve Avrupa’da büyük etki yapmıştır.