Şekerat hali, yani ölümün hemen öncesindeki son bilinçsizlik ve bitkinlik dönemi, genellikle şu şekilde gözlemlenir:

1. Bilinç bulanıklığı: Kişi çevresine tepkisiz veya az tepkili olabilir, göz teması zayıflar.

2. Hareket azalması: Vücut kasları gevşer, kişi genellikle yatakta hareketsizdir.

3. Solunum değişiklikleri: Nefes düzensizleşir, bazen yüzeysel veya derin nefesler, bazen kısa duraklamalar olabilir (Cheyne-Stokes solunumu gibi).

4. Cilt değişiklikleri: Eller, ayaklar, dudaklar morarmaya başlayabilir; cilt soğur ve soluklaşır.

5. Ağız kuruluğu ve yutkunma zorluğu: Ağızda kuruluk olur, yutkunma ve konuşma güçleşir.

6. Uykuya eğilim: Hasta sürekli uyuma eğilimindedir, uyandırmak güçleşir.

Şekerat hali herkeste aynı şekilde olmaz; bazı kişiler daha huzurlu ve sessiz bir süreç geçirirken bazıları huzursuz veya ajite olabilir. Bu dönem genellikle ölümden birkaç saat ya da birkaç gün öncesine denk gelir.