Cumhuriyet dönemi hikayesi, 1923 sonrasındaki Türk edebiyatında ortaya çıkan ve özellikle toplumsal değişimler, birey ve toplum ilişkileri gibi konulara eğilen hikaye türüdür. İşte Cumhuriyet dönemi hikayelerinin temel özellikleri:

1. Toplumsal ve bireysel konular

   • Hikayelerde bireyin iç dünyası kadar toplumsal sorunlar da ele alınır.

   • Kentleşme, köy yaşamı, işsizlik, göç, eğitim eksikliği gibi konular işlenir.

2. Gerçekçilik

   • Olaylar ve karakterler, gerçek hayattan alınır.

   • Abartıdan ve fantastik öğelerden uzak durulur.

3. Dil ve üslup

   • Açık, anlaşılır ve sade bir dil kullanılır.

   • Halkın konuşma tarzına yakın bir üslup tercih edilir.

4. Psikolojik derinlik

   • Bireyin ruhsal dünyasına, duygularına ve düşüncelerine önem verilir.

   • Karakterlerin iç çatışmaları ve psikolojik çözümlemeleri sık görülür.

5. Tema çeşitliliği

   • Cumhuriyet dönemi hikayelerinde aşk, dostluk, aile, toplumsal değişim, göç, yoksulluk gibi farklı temalar işlenir.

   • Özellikle köyden kente göç ve toplumsal dönüşüm hikayelerin sıkça işlenen temalarıdır.

6. Olay örgüsü ve karakterler

   • Olay örgüsü daha gerçekçi ve akıcıdır.

   • Karakterler çoğunlukla gerçek hayattan alınmış, sıradan insanlardır.

7. Halk edebiyatı etkisi

   • Bazı hikayelerde halkın yaşam tarzı, inanışları ve konuşma dili yansıtılır.

8. Cumhuriyet değerlerine vurgu

   • Modernleşme, eğitim, kadın hakları gibi Cumhuriyet’in değerlerini yücelten öğeler görülebilir.

Öne çıkan yazarlar: Sait Faik Abasıyanık, Halide Edib Adıvar, Refik Halit Karay, Peyami Safa, Memduh Şevket Esendal, Sabahattin Ali.