Ahmet Hamdi Tanpınar, “sanat için sanat” anlayışını benimseyen ve “Modernist” bir çizgide eserler veren bir yazardır. “Servet-i Fünun” ve “Fecr-i Ati” gibi eski edebi akımlardan etkilenmekle birlikte asıl olarak “Milli Edebiyat Zevk ve Anlayışını Sürdürenler” grubunda yer almıştır.

Ama dur, bu çok akademik oldu! Tanpınar’ı en iyi anlatan şey şu aslında: “Hem geçmişe hayran hem geleceğe meraklı, bir ayağı Osmanlı’da, diğer ayağı modernleşmede olan, rüya ile gerçeği harmanlayan bir yazar.”

Mesela “Huzur”, “Saatleri Ayarlama Enstitüsü” gibi eserlerinde Batı-Doğu çatışmasını, bireyin iç dünyasını, zaman kavramını ve Türk toplumunun değişimini işler. Sanatında “estetik” her şeyden önce gelir. Yani “sanat toplum için mi, sanat için mi?” tartışmasına girersek, Tanpınar “Sanat sanat içindir ama toplum da bundan nasibini alır” kafasında bir yazardır. 😄

Özetle: “Modernist, bireyin iç dünyasını merkeze alan, Doğu-Batı sentezini işleyen, geçmiş ve gelecek arasında sıkışmış bir edebiyat anlayışı.”