Selefiler, İslam’ın ilk dönemlerindeki, özellikle sahabe ve tabi’in (sahabenin öğrencileri) dönemindeki anlayışa ve pratiğe geri dönmeyi savunan bir mezhep veya akımdır. “Selefi” kelimesi, Arapça’da “öncekiler” veya “geçmiştekiler” anlamına gelir ve Selefiler, İslam’ın ilk nesillerinin dini uygulamalarını, inançlarını ve yaşayışını model almayı amaçlarlar.
Selefilerin temel inançları şunlardır:
- Tefekkür ve İbadet: Allah’a iman ve O’na ibadet, sadece Kur’an ve sahih hadisler ışığında yapılmalıdır. Onlar, her türlü bidat (dini yenilik) ve hurafeye karşıdırlar.
- Tek Allah inancı: Allah’ın birliği, tasfiyeye uğramadan ve hiçbir şekilde şirke (Allah’a ortak koşmaya) düşmeden vurgulanır. Allah’ın sıfatları ve isimleri de tıpkı ilk dönemdeki gibi kabul edilir.
- Sünnetin Önemi: Peygamber Efendimizin hayatı ve sözleri (sünnet) en doğru kaynak olarak kabul edilir. Sünneti yaşamak, dine aykırı bir şey eklememek ve mevcut geleneklerden sapmamak önemlidir.
- Kur’an ve Hadis: Kur’an-ı Kerim ve sahih hadisler, dinin temel referans kaynaklarıdır. Bu metinlere dayalı bir anlayışa sahiptirler ve onları birebir uygulamaya çalışırlar.
- Fıkıh (İslami Hukuk): Selefi anlayışı, özellikle mezhep tartışmalarında, dört büyük mezhepten birine sıkı sıkıya bağlı kalmadan, sadece sahih hadislerin ve erken İslam alimlerinin görüşlerine odaklanır.
Sonuç olarak, Selefiler geçmişteki İslam pratiğine en yakın şekilde yaşamak ve her türlü yenilikten, sapmadan kaçınmak isteyen bir anlayışa sahiptirler.