Skolastik düşünce, Orta Çağ’da özellikle Avrupa’da yaygın olan bir düşünce sistemini ifade eder. Bu düşünce tarzı, Hristiyanlık inançlarını felsefi ve mantıklı bir çerçeve içinde açıklamaya ve savunmaya çalışmıştır. Skolastik düşünce, özellikle dini metinlere dayalı olarak mantık, felsefe ve bilimsel metotların bir arada kullanılmasını amaçlamıştır.

Skolastik düşünürler, antik Yunan felsefesi (özellikle Aristoteles) ve Hristiyanlık öğretilerini birleştirerek, doğa, insan ve Tanrı ile ilgili sorulara yanıt aramışlardır. Bu düşünce tarzı, üniversitelerin ve okulların gelişimiyle paralel olarak gelişmiş ve eğitimde önemli bir yer tutmuştur. Skolastik düşünce, genellikle soyut ve akademik bir yapıya sahip olup, dinin öğretilerine sadık kalmaya çalışırken mantıklı ve tutarlı argümanlar üretmeye yönelmiştir.