Osmanlıca’da “müstafi” kelimesi, günümüz Türkçesi’nde “emekli” veya “istifa etmiş” anlamlarına gelir. Bir kişi bir görevden emekli olduğunda veya istifa ettiğinde, o kişiye “müstafi” denirdi. Bu terim genellikle Osmanlı İmparatorluğu’nun askeri ve idari kademesinde kullanılırdı.
