Kelime Kökeni: Arapça
– Ahlak dışıcılık, töre dışıcılık, amoralizm
– Ahlak dışı bir yaşam tarzı benimsemiş olan topluluk
Cümle içinde kullanımı: “Tarih gösteriyor ki lâ-ahlâkıyye bir hayat süren tüm topluluklar ve ülkeler yok olarak ortadan kaybolmuştur. ”
–
Kelime Kökeni: Arapça
– Ahlak dışı, ahlaksız, ahlak kurallarına uymayan, terbiyesiz
Cümle içinde kullanımı: “La-ahlâkî kişiliği ailemize ters düşen birini damat olarak kabul edemeyiz. “
Kelime Kökeni: Arapça-kütüb+Farsça-hâne
– Kitapların bir araya koyulduğu ve saklandığı yapı ve bina
-Kitapların koyulduğu bölmeli dolap
– Halka açık olarak kitapların incelenmesi ve okunmasını sağlamak için bir araya getirilen kitap evi
– Kitaplık
Cümle içinde kullanımı: “Nazım Hikmet Ran ve nice üstadın eserlerini okumak, faydalanmak için sürekli kütübhaneye giderim. ”
Kelime Kökeni: Arapça- kütüb tamlama
– Semavi kitapları
– Kutsal kitaplar, vahye dayanan mukaddes kitaplar
– Allah’ın vahiy yoluyla gönderdiği kutsal kitaplar (Kur’an-ı Kerim, Tevrat, İncil, Zebur)
Cümle içinde kullanımı: “Kütüb-i semâviyye okuyarak doğru yolu bulmayan var mıdır yoldaş?”
Kelime Kökeni: Arapça
– Kitaplar, eserler
– Kitab çoğul biçimi
Cümle içinde kullanımı: “İslamı aydınlatmak, Müslümanlara yol göstermek amacıyla yazılan kütüp benim nazarımda mukaddestir. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Yazıcılar, Katipler,
– Mektep, okul, ekol
– Ok atmayı öğrenen oğlancıklara verilen yuvarlak başlı küçük ok
Cümle içinde kullanımı: “Osmanlı hanedanlığında mektep görmüş, el yazısı güzel olanlar küttâb olarak görev alırlardı.”
Kelime Kökeni: Farsça
– Ferahlık, açıklık, revnak, tazelik
Cümle içinde kullanımı: “Eskilerin kaynattığı nane şerbeti mis kokusu ve tadıyla küşâyiş veren bir meşrubattı. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Kalanlar, artıklar, artan bölüm, geriye kalan bölüm, artık
– Kesir, kesirler, üleşke, usçul
– Tam sayıdan sonra geriye kalan sayı ve sayılar
Cümle içinde kullanımı: ” Kazandığımız kârın hepsini ortaklaşa paylaşalım geriye kalan küsûr ise birikim fonuna aktarılsın.”
Kelime Kökeni: Farsça
– Eklendiği kelimeye ‘açan, açıcı’ anlamlarını katarak birleşik söz varlıkları ve tamlamalar oluşturur.
– Dil-küşâ: gönül açan, gönül açıcı
– Dehen-küşâ: ağzını açan, ağız açıcı
Cümle içinde kullanımı: ” Durma bağrını küşâ edip soluğuma yanaş, makber utansın güzelliğinden. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Uyuşuk, tembel, gevşek, üşengeç, eringen
Cümle içinde kullanımı: “Hayatımın hiçbir döneminde küsûl bir karaktere sahip olmadım.”
