Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Dem-sâzî Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-ad

– Sırdaşlık

– Dostluk

– Arkadaşlık

– Gönüldaşlık

Cümle içinde kullanımı: “Cümle alem gelse de Dem-sâzî yerini tutamaz.”

Dem-keşîde Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-ad

– Arkadaş

– Kafadar

– Kafa dengi

– Yoldaş

– Dost

Cümle içinde kullanımı: “Ekmeğimi bölüştüğüm dem-keşîde, sen ki acıma yoldaş ağrıma deva oldun.”

Dem-keş Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-sıfat

– Soluk çeken

– Nefes çeken

– Ney üfüren

– Şarap içen

– Güzel ses çıkaran

– Dem çeken

Cümle içinde kullanımı: “Gidiyorum dem-keş, beni yolcu etme bırak boynu bükük yürüyeyim.”

Demeviyye Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-sıfat

– Kanlı

– Kanla ilgili

– Kan dolmuş

– Sinirli

– Kızgın

– Asabi

– Sinirsel

Cümle içinde kullanımı: “Halinden tavırdan demeviyye olduğunu anlamak mümkün.”

Demevî Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-sıfat

– Kanlı

– Kanla ilgili

– Asabi

– Sinirli

– Öfkeli

– Kızgın

– Hiddetli

– Kanla dolmuş

Cümle içinde kullanımı: “Demevî rüyalarını anlatma hayra yor, dillendirme.”

Demdeme Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-ad

– Hakaret

– Öfkelenme

– Azarlama

– Hiddetlenme

– Kızma

– Küfür

– Avaz

– Hoşa gitmeyen sesler

– Sövgü

Cümle içinde kullanımı: ” Ağza yakışmayan demdeme sözlerle insanları kendine düşman etti.”