Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Dil-ârâ Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-sıfat

– Gönle huzur veren

– Yüreği güzelleştiren

– Kadın ismi

– Dilara

– Gönül süsleyen

– Gönlü okşayan

Cümle içinde kullanımı: “Gamzesinde gül saklayan dil-ârâ, bilirim ki üzüntü senin yoldaşın olamaz.”

Dil-âgâh Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-sıfat

– Gönül gözü açık

– Gönüllü uyanık

– Kalbi uyanık

– Görgülü

– Kalbi temiz olan

Cümle içinde kullanımı: “Bizler dil-âgâh olana saygı ve sevgili insanlarız.”

Dil-i Sûzân Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-tamlama

– Ateşli gönül

– Yanık

– Yanmış olan

– Dertli yürek

Cümle içinde kullanımı: “Beni böyle dil-i sûzân eyleyen aşk elbet  bir gün seni de yakar.”

Dil-i Sad-pâre Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-tamlama

– Yüz parça

– Paramparça olmuş gönül

– Parça parça olmuş gönül

Cümle içinde kullanımı: “Sevdiğini alamayan aşığın kalbi dil-i sad-pâre olmuş ölmüş neye yarar.”

Dil-i Dîvâne Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-tamlama

– Deli gönül

– Deli divane

– Divane gönül

– Çılgın

– Aşırı deli

Cümle içinde kullanımı: “Sen ki bir dil-i dîvâne olmuş kendini dağlara vurmuş sıcak bir yuvadan kovulmuşsun.”