Deyim
– Her işe karışmak
– Burnunu sokmak, sataşmak, bulaşmak
– Kendini bir tutmak, kendini beraber tutmak
– Ölçülmek
– Aynı düşüncede olmak
– Fedakarca çalışmak
Cümle içinde kullanımı:” Bende seninle baş koşmak isterdim ama dürüst olayım hiç ilgilenmiyorum.”
Deyim
– Bir büyüğün önünde elini göğsüne koyup başını eğmek
– Başını eğerek selam vermek
– Adam öldürmek
Cümle içinde kullanımı:” Önüne gelene baş kesmekle uğraşan üstündeki kıyafetleri neredeyse dökülen bir adam vardı buralarda.”
Deyim
– Büyüklük taslamak
– Büyüklenmek
– Gemiyi azıya almak
– Kibirlenmek
– Söz dinlemez olmak
Cümle içinde kullanımı:” Baş götürmek kolay önemli olan mütevazi davranıp insanların yaralarına karşı saygılı olmak.”
Deyim
– Lider tayin etmek
– Başkan seçmek
– Yönetici getirmek
– Reis atamak
Cümle içinde kullanımı:” Düzen sağlamak için illa burada baş dikmek mi gerekiyor söylesenize!”
Deyim
– İsyan etmek
– Baş kaldırmak
– Karşı gelmek, ayaklanmak
– Kabullenmemek
– Terk etmek
– Bırakıp gitmek
Cümle içinde kullanımı:” Sorun baş çelmek olsaydı her an bırakıp gidebilirdim tek derdim kalıp savaşmaktı.”
Deyim
– Baş başa verip müzakere etmek
– Ülfet etmek
– Görüşüp konuşmak
– Fikir alışverişinde bulunmak
Cümle içinde kullanımı:” İki dost bir araya geldiğinde öncelik baş çatıp sohbete dalar ama siz kavgaya tutuşuyorsunuz.”
Deyim
– Ölümüne mücadele etmek
– Ölmek
– Öldürmek
– Savaşmak
– Boğuşmak
– Vuruşmak
Cümle içinde kullanımı:” Biz bu dava uğruna gerekirse baş alıp baş veririz gözümüzü o denli kararttık.”
Deyim
– Allah’a yakarırken zillet ve mahviyetin ifadesi olarak baş açık durumda olmak
– Büyük bir istekle bir işi yapmaya çalışmak
Cümle içinde kullanımı:” Mısmıl kişiler işe alacağına şöyle gözü açık baş açan cinsten elemanlar bul.”
Atasözü
– Yetki kimde olursa olsun şeriatın hükümlerine uymak zorundadır.
– Başta yönetici bulunmasına rağmen yönetici de dini ve şeriata bağlıdır.
Cümle içinde kullanımı: “Baş başa bağlı baş da şerî’ta bağlıdır kimse kendine pay çıkarıp başa geçtim diye sevinmesin.”
Kelime Kökeni: Ad
– İnsan ve hayvanların vücutlarının en yukarı kısmı
– Kulak, ağız, burun ve göz gibi organların bulunduğu yer
– Tepe
– Uç, kenar
– Kıç karşıtı
– Canlı hayvan adedi
– Amir, reis, başkan
– Yalnız, tek
– Başlangıç, ibtida, medbe
– Esas
– Mukaddime, giriş
Cümle içinde kullanımı:” Baş kısmına gelen tarafı ters olmuş eğer böyle kalırsa görüntü hoş olmayacaktır.”