Evet, bu oldukça normal. Çünkü **hafıza bir kamera gibi çalışmaz**; beynimiz geçmişi her hatırladığında onu bir bakıma yeniden oluşturur. Bazen hiç yaşanmamış bir şeyi yaşanmış gibi hatırlamamızın birkaç nedeni var: * **Beyin boşlukları doldurur.** Bir olayın bazı ayrıntılarını hatırlamazsak, beynimiz eksik parçaları tahmin ederek tamamlayabilir. * **Hayal ile anı birbirine karışabilir.** Bir şeyi çok kez düşünmek, hayal etmek veya zihinde canlandırmak, zamanla gerçekten yaşanmış hissi verebilir. * **Benzer olaylar birleşebilir.** Farklı zamanlarda yaşadığımız iki olayın ayrıntıları tek bir anı gibi birleşebilir. * **Başkalarının anlattıkları hafızayı değiştirebilir.** Birisi “O gün şöyle olmuştu” dediğinde, beynimiz zamanla o anlatılan ayrıntıyı kendi anımızın parçasıymış gibi algılayabilir. * **Duygular anıyı şekillendirir.** Özellikle korku, özlem, suçluluk veya yoğun stres sırasında olayın bazı bölümleri olduğundan farklı hatırlanabilir. * **Beyin “gerçeklik hissi” ile gerçeği ayırmakta yanılabilir.** Bir düşünce veya görüntü çok tanıdık geldiğinde, kaynak bilgisi kaybolabilir: *“Bunu gerçekten yaşadım mı, yoksa sadece düşündüm mü?”* Buna **yanlış anı (false memory)** denir. İlginç olan şu: Bir anının **çok net ve çok gerçek hissettirmesi, onun kesinlikle doğru olduğu anlamına gelmez.** Beyin bazen yanlış bir anıyı da son derece canlı ve ikna edici şekilde sunabilir. Örneğin çocukken hiç gitmediğin bir yere ait bir fotoğrafı defalarca gördüğünü düşün.