Kelime Kökeni: Ad
– Ferman, tuğra, yarlık
– Padişahın verdiği yazılı buyruk
Cümle içinde kullanımı: ” Müze de Kanuni Sultan Süleyman’a ait olan altamga en çok ilgi çeken eserlerden biri.”
Kelime Kökeni: Ad
– Ferman, tuğra, yarlık
– Padişahın verdiği yazılı buyruk
Cümle içinde kullanımı: ” Müze de Kanuni Sultan Süleyman’a ait olan altamga en çok ilgi çeken eserlerden biri.”
Kelime Kökeni: Ad ve Sıfat
– Aşağı
– Üst karşıtı
– Arkadaki kısım
– Geri, arka
– Sınıf olarak aşağıda yer alan
Cümle içinde kullanımı: ” Alt tabakadan insanları muhatap alıp sinirlerimi bozacak değilim elbette ki!”
Kelime Kökeni: Fransızca- alchimie
– Elementleri altına çevirme işi, adi madenleri altına çevirmek amacıyla yapılan çalışma
– Simya
Cümle içinde kullanımı: ” Eksiden deden gümüşçülük yapardı sonradan alşimiye merak saldı.”
Kelime Kökeni: Ad
– Savaşçı, yiğit, bahadır
– Türk-İslam kültürünü yayan bilge kişi, ulu, önder
– Derviş
– Mücahit, cihada katılan
– Yürekli kimse
– Alperen
Cümle içinde kullanımı: ” Kasabamızda zamanında bir alperen yaşarmış denildiğine göre gözleri görmez ancak ezbere tüm Allah kelamlarını bilirmiş.”
Kelime Kökeni: Ad
– Gözü pek, yiğit, cesur, kahraman
– Soylu, şanlı
– Aslan kadar güçlü
– Erkek adı
Cümle içinde kullanımı: ” Kaybettiklerine kızma Alparslan, insan kazandığından çok kaybettikleriyle terbiye edilir. “
Kelime Kökeni: Ad
– Yiğit, kahraman, pehlivan, bahadır, şeci, alpgazi
– Cesur, gözü pek
– Yüksek büyük dağ
– Savaşçı
– Yiğitlere verilen şan, sökmen, çora
– Serüvenin başlıca karakteri
Cümle içinde kullanımı: ” Nevruz esmerliği, uzun boyu ve vurdu mu yıktığı yumruğuyla alp bir askerdi.”
Kelime Kökeni: Ad
– Elma
– Almak işi, alma eylemi
– Alıntı, iktibas
– İstifade etmek
Cümle içinde kullanımı: ” Sakın sana verilen rüşveti ve haram malı alma!”
Kelime Kökeni: Arapça
– Sahaf
– Eski kitap uzmanı
– Büyük alim
– Çok bilgili alim zat
Cümle içinde kullanımı: ” Eskiden buralarda yaşlıca bir allâme yaşardı, evi boydan boya kitaplarla kaplıydı.”
Kelime Kökeni: Arapça-sıfat
– Çok bilgin, çok bilen
– Hakkıyla bilen
– Allah
Cümle içinde kullanımı: ” Allâm sıfatının sahibi yeri göğü yaratan Yüce Allah’ındır. “
Kelime Kökeni: Arapça-özel ad
– Yüce Allah
– Allah’ın izniyle
Cümle içinde kullanımı: “Allahü ta’âlâ müsaade ederse önce ondan dileyip sonra da ilmin gücüyle oğlunuzu iyileştirmek istiyoruz. “