Kelime Kökeni: Ad
– Sokakta ve dışarıda ayağı korumak adına giyilen altı köseli eşya
– Pabuç, başmak
Cümle içinde kullanımı:” Koşu yapmak için uygun ayakkabıları giymedim bu günlük beni affedin.”
Kelime Kökeni: Ad
– Sokakta ve dışarıda ayağı korumak adına giyilen altı köseli eşya
– Pabuç, başmak
Cümle içinde kullanımı:” Koşu yapmak için uygun ayakkabıları giymedim bu günlük beni affedin.”
Kelime Kökeni: Ad
– Yeniçeri ocağında ağaların erlere verdikleri öğüt
– Bir sorunu çözmek için acele toplantı yapmak
– Padişahın ve devlet görevlilerinin seferlerde veya hareket halinde yada olağanüstü durumlarda derhal içinde bulundukları yerde yaptıkları toplantı
– Ayak üstü toplanan meclis
– Ayak üstü yapılan muhabbet
Cümle içinde kullanımı:” Nedir bu ayak dîvânının amacı, bizleri burada toplanmaya sevk edecek ne gibi bir sorun çıkmış olabilir?”
Kelime Kökeni: Ad
– Yoldaş, yol arkadaşı, yoldaş
– Eşlik eden
– Refik, arkadaş, dost
Cümle içinde kullanımı:” Görüyorum ki kendinize yeni bir ayakdaş bulmuşsunuz efendim dilerim dostluğunuza yakışır bir kimsedir.”
Kelime Kökeni: Ad-mecaz
– Bir yere veya bir şeye bağlanıp kalma
– Bir şey yapmaya engel olan
Cümle içinde kullanımı:” Bu akrabaların çoğu ayak bağı olmaktan başka bir işe yaramıyorlar.”
Kelime Kökeni: Ad
– Çanak, su bardağı
– Kadeh, içki bardağı
– İnsanın ve hayvanların yürümesine yarayan uzuv, bacak
– Kadem, pay
– Basamak
– Bazı eşyanın yüksekte durmasını sağlayan ayağa benzer kısımlar
– Halk şiirinde kafiye
Cümle içinde kullanımı: “Ayağını yorganına göre uzatmayan kişi her zaman dara düşer bunu aklında tut.”
Kelime Kökeni: Ad
– Zaman zaman ayın etrafında görünen ışık kümesi
– Hâle
– Ayla
– Ağıl
Cümle içinde kullanımı:” Yüzünü kaplayan nur tıpkı geceyi yaran ay ağılına benzemiyor mu?”
Kelime Kökeni: Arapça-tamlama
– Müslüman bayramları
– Leil al kader
Cümle içinde kullanımı: A’yâd-ı Müslimân iki tanedir, Ramazan ve Kurban bayramıdır.”
Kelime Kökeni: Arapça
– Bayramlar
Cümle içinde kullanımı:” Kutsal a’yâd gününde yalan konuşmak büyük günahtır çocuklar susun.”
Kelime Kökeni: Farsça
– Şaşma ve soru ile beraber iyi dilek ifade eder.
– Acaba, kuşku, şüphe
Cümle içinde kullanımı:” Âyâ söylediklerini anlayabiliyor mu görünen köy kılavuz istemez.”
Kelime Kökeni: Ad
– Parmaklar dahil olmaksızın elin ve ayağın içi, el içi, ayak tabanı, düz yeri
Cümle içinde kullanımı: “Elinin ayasıyla masaya vurduğunda çıkan ses herkesin susmasına neden oldu.”