Kelime Kökeni: Farsça
– Kötü tabiatlı
– Doğuşta kötü
Cümle içinde kullanımı: “Neylersin o da Bed-girdâr biri olarak dünyaya gelmiş değiştiremezsin.”
Yazar arşivleri: Semra Şenol
Bed-fi’âl Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-bed+Arapça-fi’âl
– Kötü işler, davranışlar, hareketler, eylemler
– Fena davranışlar
– Kötü işlerde bulunan kimse
Cümle içinde kullanımı: “Bed-fi’âl bu kapıdan Allah’ın huzuruna çıkamaz!”
Bed-fercâm Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Sonu kötü
– Akıbeti korkulu olan
Cümle içinde kullanımı: ” Bed-fercâm bir hikâyeye ortak olmuşuz elbet gözümüzden yaş eksik olmayacak.”
Bedeviyyet Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Medeniyyet zıt anlamlısı
– Hazriyyet karşıtı
– Çölde çadırda yaşayan halkın durumu
– Göçebelik
– Konar geçer yaşam tarzı
Cümle içinde kullanımı: ” Çöl hayatını tam manasıyla karşılayan kelime sanırsam Bedeviyyet’tir. “
Bedevî Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Göçebe
– Çölde yaşayan
– Arap atı
– Seyyid Ahmedü’l-Bedevî tarafından kurulan tarikat
– Derviş
– Göçer
– Göçkün
Cümle içinde kullanımı: “Bedevî misali çöllerin kızgın topraklarını ağzımda bir lokma suyla geçmeye razıydım.”
Bedestân Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Kıymetli kumaşlar, mücevherler ve silahlar gibi şeylerin özel olarak satıldığı kapalı çarşı
– Mahfuz çarşı
– Üstü örtülü değerli ürünlerin satıldığı çarşı
Cümle içinde kullanımı: “Böylesi özel mücevheratları ancak Bedestân gibi yerlerden el altından bulabilirsin.”
Bedenen Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Bedensel olarak
-Fiilen, şahsen
– Beden kuvvetiyle
– Bizzat
Cümle içinde kullanımı: “Bedenen iyiydim yaralarım içerdeydi o yüzden kimse göremedi. “
Bedene Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Kurbanlık deve
– Budun
– Bedenât
Cümle içinde kullanımı: “Arap ülkelerinde daha çok rastlanan bedene ülkemizde farklı amaçlarda teşhir ediliyor.”
Bed-endîş Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Yaramazlık düşünen
– Kötü düşünen kimse
– Fena fikirli
– Şer sahibi
Cümle içinde kullanımı: “Bed-endîş niyetli adamlara çatmak istemezdik lakin meşum olaylar birbiri ardını izledi.”
Beden Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-çoğul biçimi ebdân
– Cisim, gövde, ten
– Kollar ve bacaklar dışında kalan vücut
– Ağacın gövdesi
– Kütük
– Öz
– Zat
– Giysi ölçüsü
– Kubuz
– Kendi
Cümle içinde kullanımı: “Bedenlerimiz yakınken bile ruhen çok uzaklaşmıştık birbirimizden.”