Kelime Kökeni: Ad
– Kelepçe
– Bileğe takılan kolluk
– Demir halka
– Bileklik
Cümle içinde kullanımı: “İnce zarif kollarına takılan bilekçeler ışıl ışıl parlıyor hepimizin gözlerini kamaştırıyordu.”
Yazar arşivleri: Semra Şenol
Bilek Nedir?
Kelime Kökeni: Ad
– Kol ile el arasındaki oynak yer
– Kuvvet
– Güç
– Takat
– Ayakla bacağın birleştiği kısım
Cümle içinde kullanımı: “Bileği güçlü olan pehlivan kolay kolay hiçbir meydan muharebesini kaybetmez.”
Bileği Nedir?
Kelime Kökeni: Ad
– Kesici aletleri bilemeye yarayan taş
– Bilemeye yarayan alet
Cümle içinde kullanımı: “Bileği ile keskinleştirmeden bıçağı ete süremezsin, önce keskinleşeceksin ki kesebilesin.”
Bilecen Nedir?
Kelime Kökeni: Ad
– Bilgiç
– Allâme
– Anlamadan gelen
– Kurnaz
– Sinsi adam
– Her şeyi bilen
– Her şeyden anlayan
– Bilgili kimse
– Büyük alim
Cümle içinde kullanımı: “Bilecen adamlar cahillerle inatlaşmaz mantığın yolunda ilerlemeyi bilirler.”
Bilece Nedir?
Kelime Kökeni: Edat
– Beraber
– Birlikte
– Hep beraber
– Bir arada
– Birlikte bulunan
Cümle içinde kullanımı: “Efendim bilece gitmek varken tek başınıza yola çıkmayınız!”
Bile Bile Nedir?
Kelime Kökeni: Zarf
– İsteyerek
– Bilerek
– Kasten
– Düşünülerek
– Bile isteye
Cümle içinde kullanımı: “Bile bile hatayı yaptığı halde af dilemeye nasıl cüret ediyor.”
Bile Nedir?
Kelime Kökeni: Edat
– Velev
– Hatta
– Dahi
– Beraber
– Birlikte
– De
– İle
– Üstelik
– Beraberce
Cümle içinde kullanımı: “Ben bile senin dediklerini düşünemiyor kabul edemiyorken başkalarının nasıl kabul etmesini beklersin.”
Bildirmek Nedir?
– İlam vermek
– Haber vermek
– Anlatmak
– İfade etmek
– Tebliğ etmek
– Bilgi vermek
Cümle içinde kullanımı: “Hayırlısını dilemekle birlikte ailenin en büyüğünün son sözlerini bildirmek benim boynumun borcudur.”
Bildik Nedir?
Kelime Kökeni: Sıfat
– Bilinen
– Maruf
– Aşina
– Yabancı olmayan
– Bilinen şey
– Malûm
– Herkesçe tanınan
– Tanınan
– Meşhur
Cümle içinde kullanımı: “Bildik hatalardan döndüm de aklımın sana kayıp orada oyalanmasına mani olamadım.”
Bilcümle Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-zarf
– Cümleten
– Herkes
– Bütün
– Umumiyetle
– Genellikle
– Hep birden
– Kaffeten
– Cemian
Cümle içinde kullanımı: “Bilcümle alem bilir ki yürek yangını bir kez düştü mü göğse yanmadan durulmaz.”