Şapka Kanunu, 1925 yılında kabul edilen ve Türkiye’deki giyim kuşamda köklü bir değişiklik getiren bir kanundur. Kanunun çıkarılma sebebi, Osmanlı İmparatorluğu’ndan kalma geleneksel kıyafetlerin modernleşme hareketleriyle uyumsuz hale gelmesi ve bu dönemdeki Batılılaşma çabalarına paralel olarak halkın kıyafetlerinin modern, çağdaş bir görünüme kavuşturulmasıdır.

Mustafa Kemal Atatürk ve Cumhuriyet’in kurucuları, halkın Batılı tarzda giyinmesini, modernleşmenin ve çağdaşlaşmanın bir simgesi olarak gördüler. Şapka, özellikle Batı’da yaygın olan bir aksesuar olduğu için, geleneksel fesin yerine geçerek, halkın Batı ile uyumlu bir şekilde giyinmesini sağlamak amaçlandı. Ayrıca fesin, Osmanlı İmparatorluğu’nu ve gericiliği simgelediği düşünülüyordu.

Böylece, 13 Kasım 1925’te kabul edilen Şapka Kanunu ile fesin yasaklanması ve yerine şapkanın giyilmesi zorunlu hale geldi. Bu, hem kültürel bir dönüşüm hem de Batılılaşma yolunda önemli bir adımdı.