Osmanlı İmparatorluğu’nda “azınlık” terimi, genellikle Osmanlı devletinin egemenliği altında yaşayan ve Müslüman olmayan toplulukları ifade eder. Bu topluluklar arasında Rum Ortodoks, Ermeni Apostolik, Yahudi, Katolik, Protestan ve diğer Hristiyan mezhepleri bulunmaktaydı. Osmanlı İmparatorluğu’nda azınlıklar, dini ve bazen etnik kimlikleriyle tanımlanırlardı.