Osmanlı Devleti’nin gerileme dönemi, genellikle 17. yüzyılın ortalarına, özellikle 1620’lerdeki Şehzade Mustafa’nın öldürülmesi ve IV. Murad’ın padişah olarak tahta çıkması gibi olaylarla birlikte başlatılır. Ancak, bu dönemin simgesel başlangıcı çoğunlukla Prut Seferi (1711) ile ilişkilendirilir. Bu dönemde Osmanlı İmparatorluğu, Batı Avrupa’ya karşı olan askeri gücünü yitirip, ekonomik, siyasi ve kültürel anlamda zayıflamaya başlamıştır. Gerileme dönemi, aynı zamanda Lale Devri (1718-1730) gibi reform hareketlerinin ve Batı etkisinin arttığı, ancak imparatorluğun gücünün yavaş yavaş azalmaya başladığı bir süreci kapsar.