Mensur şiir, düzyazı biçiminde yazılmış, ancak şiirsel bir üsluba sahip olan metinlerdir. Şiirsel imgeler, ritim, ahenk, duygu yoğunluğu gibi şiirsel unsurlar içerir, ancak ölçü, kafiye gibi geleneksel şiir öğelerine yer vermez. Bu tür, genellikle şiirin estetik gücünü düzyazının esnekliğiyle birleştirir.

Mensur Şiirin Özellikleri

• Düzyazı Formu: Şiir, düzyazı formunda yazılır, ancak şiirsel bir üslup ve ifade içerir.
• Ritim ve Ahenk: Şiirsel ritim ve ahenk unsurları vardır, fakat geleneksel şiir ölçüsü kullanılmaz.
• İmge ve Duygu: Zengin imgeler ve yoğun duygularla doludur.
• Serbestlik: Konu, dil ve üslup açısından özgürdür; şiir gibi bir yapıya sahip değildir.

Mensur Şiir Örnekleri

Ahmet Haşim – “O Belde”
Ahmet Haşim’in mensur şiirlerinden biri olan “O Belde,” doğaya ve duygulara dair derin izlenimlerini yansıtan bir metindir:

“Her akşam dalgaların gölgesi karışır da sahile, ben zannederim ki bu karanlık deniz bir gece uyuyacak ve uykusunda onu sevecektir…”

Yahya Kemal Beyatlı – “Erenköyünde Bahar”
Yahya Kemal’in bu eseri, baharın ve doğanın güzelliklerini dile getiren bir mensur şiirdir:

“Erenköyü’nün baharı, bir cennet gibi önümüzde açılmış, beyaz ve pembe dallar arasında yeşil yapraklar, tıpkı billur bir sarayın camdan kubbesi gibi üzerimizde asılmış duruyordu…”

Mensur şiirler, özellikle Servet-i Fünun ve Fecr-i Ati dönemlerinde popülerlik kazanmıştır. Ahmet Haşim, Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Halit Ziya Uşaklıgil gibi yazarlar bu türde önemli eserler vermişlerdir.