“Eşarilik”, İslam tarihinde bir dini hareketi ifade eden bir terimdir. İslam’ın erken dönemlerinde, özellikle de 7. ve 8. yüzyıllarda, Müslüman toplumlar arasında farklı görüşlerin ve mezheplerin oluştuğu bir dönemde ortaya çıkan bir grup olarak tanımlanır. Eşarilik, genellikle kelam (teoloji) alanında etkin olan bir fıkıh mezhebi olarak bilinir. Bu hareket, özellikle Eş’arî olarak bilinen İslam filozofu ve teolog olan Ebu’l Hasan el-Eş’arî’nin öğretileri etrafında şekillendi.

Eş’arîler, dinin özünü ve kavramlarını tartışırken ağırlıklı olarak aklı ve mantığı ön planda tutarlar. Eş’arî kelamı, ahlaki ve dinî soruların yanı sıra, tanrıbilim (teoloji), kader ve özgür irade gibi temel konuları ele alır. Bu düşünce ekolü, İslam düşünce tarihinde önemli bir yer tutar ve Müslüman düşünürler arasında etkili olmuştur. Eşarilik, özellikle İslam dünyasının farklı bölgelerindeki farklı akımlara ve mezheplere karşı bir alternatif olarak ortaya çıkmıştır.