Divan edebiyatında mersiye, bir kişinin ölümünden duyulan acıyı ve üzüntüyü dile getiren şiirlere verilen addır.

📌 Özellikleri:

• Nazım biçimi: Genellikle terkib-i bent veya terci-i bent ile yazılır, bazen kaside şeklinde de olabilir.

• Konusu: Ölen kişinin ardından duyulan üzüntü, onun erdemleri, kahramanlıkları, iyilikleri anlatılır.

• Dil ve üslup: Ağır ve sanatlı bir dille yazılır; ağlama, feryat, tabiat unsurları, dini göndermeler sıkça yer alır.

• Amaç: Hem öleni anmak hem de yaşayanların duygularını ifade etmek.

📌 Türk edebiyatında en bilinen mersiye örneklerinden biri, Kanuni Sultan Süleyman’ın oğlu Şehzade Mustafa için Bâkî’nin yazdığı “Kanuni Mersiyesi”dir.