Kelime Kökeni: Arapça-bilâd,büldân
– Şehir
– Kasaba
– Ülke
– Memleket
– Yer
– Belediye ile yönetilen bölge
– Yurt
– Vatan
– Diyar
Cümle içinde kullanımı: “Ben bu hasretlerle bu belde de yaşayamam derdim meğerse vatanım olmuşsun.”
Kategori: Osmanlıca Türkçe Sözlük
Bel Bel Nedir?
Kelime Kökeni: Zarf
– Şaşkın şaşkın
– Boş boş bakmak
– Çok şaşkın durmak
Cümle içinde kullanımı: “Ne o öyle bel bel bakıyorsun ilk defa mı bir kadının bir erkeğe karşılık vererek hakkını savunduğunu gördün.”
Belbâl Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Kuruntu
– Tasa
– Evham
– Yürek yanması
– Endişe
– Gam
– İşkil
Cümle içimde kullanımı: “Olurda bir gün döneceksen eğer belbâl yüklü kalbimi görmezden gelme olur mu?”
Belâ-zede Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Belaya uğramış
– Afetzede
– Başına felaket gelmiş kimse
Cümle içinde kullanımı: “Belâ-zedeler bu günden itibaren devlet tarafından koruma altına alınarak hepsiyle yakından ilgilenilecek.”
Belâya Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-beliyye çoğul biçimi
– Belâlar
– Musibetler
– Felaketler
Cümle içinde kullanımı: “Belâya bulaşmadan, derde sokulmadan nasıl derman bulacaksın?”
Bel’am Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Küfürbaz
– Ağzı bozuk
– Terbiyesiz
– Ahlaksız
– Yaduleri kandırdığı inanılan zat
– Bel’am b. Bâura
Cümle içinde kullanımı: “Bel’am. nalet bir adamdı gençliğinden bu yana çok eziyet etti bizlere.”
Belâlı Nedir?
Kelime Kökeni: Sıfat
– Zahmetli
– Müşkil
– Sıkıntılı
– Fedaî
– Musallat olan
– Kendi isteğini zorla yaptıran
– Zorba dost
Cümle içinde kullanımı: “Belâlı birine bulaşmayalım şimdide yoksa işler iyice sarpa saracak.”
Belâlet Nedir?
Kelime Kökeni: Ad
– Yaşlık
– Nemlilik
– Islaklık
– Islak olma durumu
Cümle içinde kullanımı: “Ellerindeki belâlet kan mı su mu, kendini neyle kirlettin söylesene?”
Belâl Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Yaş
– Su
– Islatan
– Bilal
– Sadık ve dürüst köle
– Hz. Muhammed’in ilk müezzini Bilali Habeş-i
Cümle içinde kullanımı: “Gözlerimi belâl eden yaşların sebebi zarureti sizinle değil benim yanlışlarımla ilgilidir.”
Belâ-keş Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Acı ve sıkıntı çeken kimse
– Mihnetkeş
– Eziyet çeken kimse
Cümle içinde kullanımı: “Belâ-keş biri olarak söylüyorum ki çektiğim acıların tüm mesüliyeti bana ait.”