Detone nedir?
Kelime kökeni: Fransızca sıfattır.
Kusurlu, yanlış ses.
Bir eserin icrası sırasında, bulunulması gereken perde frekansının dışına çıkılması.
Cümle içinde kullanımı:Sahnede detone oldu.’
Detone nedir?
Kelime kökeni: Fransızca sıfattır.
Kusurlu, yanlış ses.
Bir eserin icrası sırasında, bulunulması gereken perde frekansının dışına çıkılması.
Cümle içinde kullanımı:Sahnede detone oldu.’
Dejenere nedir?
Kelime kökeni: Fransızca sıfattır.
Soysuz, yoz, bozulmuş, bozuk, soysuzlaşma.
Cümle içinde kullanımı:’
Defaten nedir?
Kelime kökeni: Arapça zarftır.
Ansızın, bir anda, bir kerede, aniden, birden.
Beklenmedik bir anda.
Cümle içinde kullanımı:’Kaza geliyorum demez defaten gelirmiş, dikkatli ol o yüzden.’
Ziyade nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve zarftır.
Çok, daha çok, daha fazla.
Çoğalma, artma.
Caminin ana yapısı ile çevre duvarları arasında kalan üstü açık bölümlere verilen ad.
Cümle içinde kullanımı:’Birden ziyade pasta alırsak iyi olur.’
Bilahare nedir?
Kelime kökeni: Arapça zarftır.
Sonra, sonradan, daha sonra, sonraları, sonunda.
Cümle içinde kullanımı:’Eninde bilahare evlenecekti zaten bir şey değişmedi.’
Beyanat nedir?
Kelime kökeni: Arapça isimdir.
Demeç, bildiri, nutuklar, izahlar, açıklamalar.
Cümle içinde kullanımı:’Ne kadar kendini beyanat etse de kimse ona inanmıyordu.’
Betik nedir?
Kelime yapısı: Eskimiş ve isimdir.
Yazılı olan şey, kitap, mektup, tezkere, pusula, yapıt, katetmek, kesmek.
Rengi atmış, soluk.
Cümle içinde kullanımı:’Uzak ülkede yaşayan arkadaşından betik almış.’
Badire nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve isimdir.
Bir anda oluşan tehlikeli durum.
Felaket, musibet, kabahat.
Kılıcın, namlunun veya her çeşit nebat uç kısmı.
Cümle içinde kullanımı:’İyimser insan, her felakette bir fırsat, kötümser insan da her fırsatta bir felaket görür.’
Asimile nedir?
Kelime kökeni: Fransızca sıfattır.
Benzeşmek, kendine uydurmak, Özümsenmek, özümlenmek.
Cümle içinde kullanımı:’Herkesi kendine asimile ettiği yetmiyormuş gibi şimdide bana bulaşıyor.’
Arketip nedir?
Kelime kökeni: Fransızca isimdir.
Örnek, arşetip.
Bir tür ya da türler grubunun varsayılan atasal tipi.
Cümle içinde kullanımı:’İlk eleştiri arketip olan tahribi harabatı Namık kemal yazmıştır.’