Kelime Kökeni: Arapça-tamlama
– Hüzünler evi
– Oğlu Yusuf’u kıskanan diğer oğullarının kuyuya atmasıyla üzüntüsünden Hz. Yakub’un kapandığı çadır
– Dünya
– Hz. Yakub’un oğlunun üzüntüsüyle kendini kapatarak ağlamaktan kör olduğu kulübe
Cümle içinde kullanımı: “Beytü’l-ahzân bizler için hüznün evi, gerçek üzüntüyle ağlamanın yeridir.”
Kelime Kökeni: Ad
– Fotoğraf kutusu
Cümle içinde kullanımı: “Beyt-i muzlim de kalan anılarımız şimdi silik bir iz kadar yabancı bizlere.”
Kelime Kökeni: Arapça-tamlama
– Hela
– Tuvalet
– Ayakyolu
– Abdesthane
Cümle içinde kullanımı: “Beyt-i halâya gideceksen hemen git gel sonra abdest alıp öğlen namazına duralım.”
Kelime Kökeni: Arapça-tamlama
– Kâbe
– Tavaf edilen kutsal yer
Cümle içinde kullanımı: “Beyt-i atîk Müslüman ülkeler için kutsal sayılan bir yerdir.”
Kelime Kökeni: Arapça-tamlama
– Ahiret
– Öteki dünya
– Öbür dünya
– Ölümden sonra ruhların ikamet edeceği dünya
Cümle içinde kullanımı: “Beyt-î âtî biz insanoğlunun ruhlarının dinleneceği ve sonsuza kadar kalacağı yaşamdır.”
Kelime Kökeni: Arapça-beyt, çoğul biçimi büyût
– Gönül gözü
– Kalp
– Menzil
– Hane, ev, ocak
– Mesken, konak
– İki dizeden oluşan şiir parçası
Cümle içinde kullanımı: “Hani duymadın okumadın mı senin için dizdiğim nice beyitleri.”
Kelime Kökeni: Ad-edat
– Kasidenin en güzel yeri
– Manzumenin seçilmiş en iyi yeri
Cümle içinde kullanımı: “Sevgili adına anılan beytü’l-kasîd kısmını önce bir sesle oku canım.”
Kelime Kökeni: Ad
– Gazelin en güzel beyti
– Şiirin en güzel dizesi
Cümle içinde kullanımı: ” Beytü’l-gazel dile gelirde kalemle kağıt aynı anda ağlamaz mı?”
Kelime Kökeni: Arapça-tamlama
– Güzel ve çarpıcı deyişlerde oluşturulan beyit
– Şiirdeki en güzel beyit
Cümle içinde kullanımı: “Beyt-i ber-ceste bir şiirde göz yaşartan dizedir bana kalırsa.”
Kelime Kökeni: Sıfat
– Aptal
– Ahmak
– Bön
– Düşüncesiz
– Akılsız
– Anlayışı kıt
– Aklı yetersiz olan
Cümle içinde kullanımı: “Beyinsiz ordusu demek daha doğrudur inatla ırkçılığın arkasına sığınanlara.”