Don Kişot, Miguel de Cervantes’in ünlü romanı “Don Kişot”un baş karakteridir. Don Kişot, asıl adı Alonso Quijano olan bir İspanyol soylusudur. Roman, onun yaşlılık döneminde yaşadığı bir kriz sonucu akıl sağlığını yitirip, kendisini bir şövalye olarak görmeye başlamasıyla başlar.

Don Kişot, aslında şövalye romanlarından ve epik hikayelerden etkilenmiş, bu tür kitapları okuyarak kendisini gerçek bir şövalye olarak hayal eden biridir. Kendisine “Don Kişot” adını verir ve bir metal miğfer takıp, yıpranmış bir zırh giyer. Yanında da sadık bir hizmetkarı olan Sancho Panza bulunur.

Don Kişot, sahip olduğu romantik ideallerle doludur ve kendisini adalete, cesarete ve soyluluğa adamıştır. Ancak gerçek dünyanın acımasızlığı ve Don Kişot’un hayalperestliği arasında büyük bir çatışma vardır. Onun maceraları genellikle trajikomiktir ve gerçeklik ile hayal arasında gidip gelir.

Don Kişot, saflık, iyimserlik ve idealizm sembolü olarak görülür. Ancak aynı zamanda akıl sağlığı yerinde olmayan bir karakterdir ve çevresindeki insanlar genellikle onun tuhaflıklarını anlamaz veya ona alay eder. Miguel de Cervantes’in bu karakteri kullanarak dönemin İspanyol toplumunu ve insan doğasını eleştirdiği düşünülür.