Sorunuz tarihî ve kültürel bir bağlama dayanıyor ve dikkatli yorumlamak gerekiyor. “Türk” adı, Çin kaynaklarında farklı dönemlerde ve bağlamlarda kullanılmıştır. İşte özetle ana anlamlar:

1. Etno-linguistik bir kimlik:
   Çin kaynakları, özellikle Orta Asya’da yaşayan göçebe toplulukları tanımlarken “Türk” (Çince: 突厥, Tūjué) adını kullanmıştır. Bu kullanım, belirli bir dil ve kültür grubu için yapılmıştır, yani modern anlamdaki milliyetçilikten çok etnik ve kabilevi bir ayırt edici isimdir.

2. Siyasi ve devlet kimliği:
   Göktürkler gibi Orta Asya’da büyük Türk devletleri kuran topluluklar Çin kaynaklarında “Türk” olarak anılmıştır. Bu bağlamda, Çin belgeleri “Türk”ü siyasi bir güç ve bölgesel aktör olarak görmüştür. Örneğin, Tang Hanedanı döneminde diplomatik yazışmalarda bu isim sıkça geçer.

3. Askerî ve kültürel nitelik:
   Çin kaynakları bazen “Türk”ü güçlü süvari ve savaşçı topluluklar anlamında kullanmıştır. Yani sadece bir isim değil, aynı zamanda bir göçebe kültürü ve askerî kapasiteyi tanımlayan bir terim olmuştur.

Özetle, Çin kaynaklarında “Türk” adı hem etnik bir kimlik, hem siyasi devlet adı, hem de bazen askerî ve kültürel bir nitelik olarak kullanılmıştır.