Milli Edebiyat dönemi (yaklaşık 1911–1923) dil anlayışında milliyetçilik ideolojisi belirleyici olmuştur.

Daha ayrıntılı açıklarsak:

• Bu dönemde Türk yazarlar ve şairler, halkın anlayabileceği, sade ve öz Türkçe bir dil kullanmayı amaçlamışlardır.

• Osmanlıca’nın ağır Arap ve Fars kökenli kelimelerle dolu yapısı yerine, halkın günlük konuştuğu Türkçe ön plana çıkarılmıştır.

• Amaç, edebiyatı halkla bütünleştirmek ve milli bir kültür, milli bir bilinç oluşturmak olmuştur.

• Özellikle Türkçülük akımı ve milliyetçilik düşüncesi bu dil anlayışının temel motivasyonudur.

Yani kısaca, Milli Edebiyat dönemi dili milliyetçilik ve halkçılık ideolojilerinin etkisiyle şekillenmiştir.