“Polar” ve “apolar” terimleri genellikle moleküllerin polaritesini belirtmek için kullanılır.

1. Polar Moleküller: Polar moleküller, molekülün farklı köşegenlerinde (atomik bağlarda) elektron yoğunluğunun farklı olması durumunda oluşur. Bu durum, molekülün bir tarafında negatif, diğer tarafında pozitif yük dağılımına neden olur. Örneğin, su molekülü (H2O) polar bir moleküldür çünkü oksijen atomu daha elektronegatif olduğu için hidrojen atomları üzerinde bir kısmi negatif yük taşır.
2. Apolar Moleküller: Apolar moleküllerde ise, molekülün tüm köşegenlerinde elektron yoğunluğu eşit olarak dağılır. Bu durumda, molekülde herhangi bir net dipol momenti bulunmaz. Örneğin, metan (CH4) apolar bir moleküldür çünkü karbon ve hidrojen atomları arasında elektron yoğunluğu eşit olarak dağılmıştır.

Polarite, molekülün yapısal özelliklerine ve içerdiği atomların elektronegatiflik farklarına bağlı olarak belirlenir. Elektronegatiflik farkı büyük olan atomlar arasındaki bağlar genellikle polar moleküller oluştururken, elektronegatiflik farkı çok az veya hiç olmayan bağlar apolar moleküller oluşturur.